صحبت علمى نيز پيدا شود مثل اينكه اين گويد اينجا تا آنجا يك فرسخ است و آن گويد نيست . و در ترك مراء و جدال ثواب بسيار است . اين همه در صدق است ، از كذب چه پرسى . با آنكه چون به آن مقام رسد كم كم به دروغ كشد . اى عزيز تا توانى به نرمى و تأنّى سخن بگو و از حال طبيعى بيرون مرو ؛ همين كه بيرون رفتى چاره جز سكوت نيست . خدا فرمود : وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلى مُكْثٍ 235 ( بنى اسرائيل ) و فرمود : اذْهَبا إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى 236 ( طه ) . و هر چيز را از پيغمبران و نيكان بايد آموخت . قوم نوح ( ع ) گفتند : إِنَّا لَنَراكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ در جواب فرمود يا قَوْمِ لَيْسَ بِي ضَلالَةٌ . 237 قوم هود گفتند : إِنَّا لَنَراكَ فِي سَفاهَةٍ وَ إِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكاذِبِينَ . در جواب فرمود : يا قَوْمِ لَيْسَ بِي سَفاهَةٌ 238 ( اعراف ) . آذر به حضرت ابراهيم ( ع ) گفت : لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ لَأَرْجُمَنَّكَ . در جواب فرمود : سَلامٌ عَلَيْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي 239 ( مريم ) . و باز به طور كلى فرمود : وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً 240 ( فرقان ) . و چقدر فرمود : وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ . 241 و فرمود : ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ 242 و در حم سجده فرمود : وَ لا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَ لَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ 243 كه هم اشاره به فائدهء نرمى نموده و هم اشاره به دشوارى او . و آيات باز بسيار است . اللّه اكبر از اين قرآن مجيد با آنكه ( تبيان كلّ شىء ) است ببين مع ذلك هر مطلب را چقدر به بيانات مختلفه مكرر مىكند . ششم مجادله و مرافعه در اموال است به راستى . و اين نيز شرعا مذموم است زيرا كه اندازه داشتن مشكل است و منجر به خصومت و عداوت و كذب شود . چنانچه امير ( ع ) فرمود : من بالغ فى الخصومة اثم و من قصّر فيها ظلم و لا يستطيع ان يتّقى اللّه من خاصم : 244 هر كه مبالغه نمايد در خصومت گنهكار شود و هر كه كوتاه اندازد مظلوم شود و نتواند كه متقى شود هر كه مخاصمه نمايد . و لذا علماء ( قدس سرهم ) فرموده‌اند : و يكره لذوى المروّات من اهل الشّرف ان يتولّوا المنازعة بانفسهم . يعنى وكيل بگيرند و خود مرافعه نكنند هر كه صاحب شأن است . حضرت امير ( ع ) فرمود : انّ للخصومة قحما و انّ الشّيطان ليحضرها و انّى لاكره ان احضرها : 245 از براى خصومت هلاكتى است و به درستى كه شيطان وقت خصومت